سلام ای نفس های دلنواز و ای زیبا دلان آینه ساز!

انگار بنا نیست جشن دوسالگی " دل خوشی " را در بلاگفا و در کنار شما عزیزان هم دل و صمیمی برگزار کنم. همانطور که در پرشین بلاگ " طنزستان " در آستانه ی دوسالگی مورد هجوم مبادیان آزادی بیان ، قرار گرفت. اشکال کار کجاست که نمی شود؟ .. انگار داریم وارد فضای درد دل می شویم... بشویم؟
صفا و صمیمیت حاکم بر یادداشتهای شما اقتضا می کند که بشویم... که خیلی هم خود را حصور ترتیب و آداب نکنیم، که تفاوت ماهوی میان مکتوبات رسمی و این ارتباط صمیمانه را از یاد نبریم و...
پس بر این اساس می توان گفت که:

از شما چه پنهان که عمده ترین دغدغه ی مجازی ام در این ایام، یافتن مکانی است با امنیت بالا ، امکانات متنوع و دسترسی آسان که مامنی باشد برای " دل خوشی " تا فارغ از کینه توزی های رایج در نت که تازگی ها همه گیر شده و تخصصی و دل نوشته ،  ادبی و سیاسی ، شخصی و فرهنگی و... را آسیب رسانده ،به آسودگی رسالتش را ادامه دهد . هر زمان که شاهد اتفاقی در سطح ملی هستیم دسترسی به وبلاگ های شخصی خودمان ، سخت تر از فتح اورستِ رفیع القامه خواهد بود . کشور عزیزمان " بلاگفا " از پذیرش ما که ساکنان کم توقع اش هستیم سرباز می زند . سخن گفتن از مسدود شدن فله ای وبلاگ های فارسی، آسیب پذیر بودن سرورهای مربوطه ، قطع بی دلیل دامنه و..  شاید از ظرف و حوصله ی مخاطب سرریز کند. در مدت چهارسال فعالیت مداوم در عرصه ی وب نویسی اوضاع احوال این روزها را بسیار بد می بینم. زخم زبان ها را به دل خریدم و رفتارهای نابه هنجار زیادی را تاب آوردم . هرگز در امر خدمت رسانی کوتاهی نکردم و هرآنچه از من برمی آمد ، انجام دادم تا همگان آسوده باشند ولی ناباورانه مورد بی مهری قرار گرفتم. چرا؟ ... خودم هم دلیلش را به واقع نمی دانم. شده ام مصداق بارز این ضرب المثل که : آمدم صواب کنم ، کباب شدم!.. چهار سال تحمل توهین ها و تهمت های ناروا اعصاب فولادین می خواهد که از قرار مال من ناجنس از آب در آمده است. عمق شکوه عظمت و غنایی که در روابطمان بود " دل خوشی " را از همه ی این اتهام های حقیر تبرئه می کند . راستش را بخواهید کم طاقت شده ام اما همواره سعی کردم که " نیرومندتر و شجاع تر از آن باشم که در برابر این زندگی که پارس میکند و در برابر این زمین که خار می خلد و در برابر این آسمان که بلا می ریزد بشکنم و به ستوه آیم." دنبال فضایی هستم که آسوده در آن به فعالیت هایم ادامه دهم. برخی معتقدند که این فضا جای همین حرف هاست ولی من فکر می کنم ...

در همه ی عمر وب نویسی ام  تنها مسئله ای که بیش از هرچیز دیگری برایم اهمییت داشت مخاطبینم بودند. بنابراین باوجود همه ی اغماض های صورت گرفته " دل خوشی " همچون سال های گذشته و با اقتدار به کار خود ادامه خواهد داد چرا که به قول یونس لطیفی :  اینجا عیارت را آن کس که باید می سنجد نه آن کس که مزد می گیرد که بسنجدت. ...  ای یکایک شما که قلم رنجه کرده اید ودر این عمر که به خوبی گذشت , قدم لطف و عنایت بر چشم این پنجره نهاده اید، به هیچ زبان و قلمی نمی توانم اقیانوس مهربانی و محبت آسمانی شما را سپاس بگذارم. قدر این همه لطف و مهربانی را می دانم اگر چه جبرانش را نمی توانم. رسول معرفت و پیامبر ملاحت حضرت محمد مصطفی " ص " همیشه می گفت- و خود نیز عمل می کرد- که: تفألوا بالخیر تجدوه. هر چه را به فال نیک بگیرید، به نیکی اش واصل می شوید. با خوب دیدن به خوبی دست پیدا می کنید. تعبیر خیر، شما را به خیر می رساند. با این اوصاف نقل مکان از بلاگفا به " بلاگ اسپات " را به فال نیک می گیرم. برای همه ی شما عزیزانم خیر و برکت و سعادت و موفقیت و شادکامی و رحمت  آرزومندم. با یقین کامل به استجابت، همه اینها را از خدا  برایتان مسألت می کنم. پذیرای همه ی شما عزیزانم در  http://chalepa.blogspot.com/ هستم.

وسلام.

** لازم به ذکر است که :

 هیچ گونه ایمیلی با آدرس nakhoshy.nakhoshy@yahoo.com ، از طرف اینجانب تایید نمی گردد .

نوشته شده توسط: خوشحال ساعت: 12:0 | لینک ثابت